Kabbelaarweekend 4-6 juli 2014

Terugblik op het Kabbelaarweekend.

 

Het is alweer verleden tijd, het Kabbelaarweekend 2014 zit er weer op.

En hoe, om kort te zijn het was weer een waar MOCgebeuren, gezellig, druk bezocht, een leuke sfeer en wat natuurlijk vooraf niet te voorzien was een wel heel bijzondere zaterdagavond.

 

Ronald heeft al in september 2013 dit weekend georganiseerd, de aanmeldingen liepen binnen, en als ik mij niet vergis waren al snel alle plaatsen vol. Na een aantal bezettings en kameraanpassingen was de samenstelling op 3 juli definitief. Ronald zou Ronald niet zijn, het was weer tot in de puntjes verzorgd, als deelnemer kon je nitrox vullen of ordinaire lucht, het was gewoonweg panklaar, aansluiten en vullen maar. Ronald een welgemeende dank namens alle deelnemers.

 

Het natte gedeelte;

Een aantal duikers wilden dit weekend gebruiken om kenteringsduiken te maken, dit met het oog op de naderende specialiteit driftduiken, je moet gewoonweg genoeg kenteringsduiken gemaakt hebben om te mogen deelnemen. Nou dat heb ik geweten, vrijdagochtend (nacht) om 05:30u werd ik opgehaald de auto ingesleurd en hoppáke naar Zeeland. Om 07:30u stonden we dan ook aan de Oosterschelde bij de Vuilnisbelt in de buurt van Tholen. Maar eerlijk is eerlijk, we waren met 2 buddyparen en hebben er een mooie duik gemaakt, het weer was goed niet te harde stroming en mooi onderwaterleven. In feite is zo het hele weekend ingevuld, leuk om te zien dat er in een ontspannen sfeer iedereen aan zijn trekken is gekomen, een paar duikjes in de Grevelingen, op het Serpent gedoken, een nachtduik, plus is er links en rechts nog gelegenheid geweest om een paar modules te doen, dit uiteraard met dank aan onze welwillende instructeurs.

Fotopresentatie Eugene

 

Het droge gedeelte;

Eigenlijk liep dit ook op rolletjes, Monique zou inderdaad ook Monique niet zijn, als moederkloek trok zij ongemerkt toch een beetje aan de touwtjes en werd het even geregeld dat we met een groep van 26 leden gezamenlijk konden dineren in een eetcafé. Terrasjes werden gepikt, gezellig geohaat, kortom een sfeertje om van te genieten. Opmerkelijk na de middagduik werd het terras van de Kabbelaar druk bezet door MOCers, het gerstenat werd volgens de NOBbrevetdoelstellingen genuttigd, zeker in aanloop naar de wedstrijd van zaterdagavond. Nagenoeg iedereen ging ‘s avonds in optocht mee naar het eetcafé en waren we meer dan welkom om samen mit unzere Deutsche freunden en awel de Belgische kameraden naar het spelletje soccer te kijken. Over het verloop hoef ik niet uit te weiden, dat kan iedereen wel voor zichzelf invullen, maar dat het een gezellige boel is geweest zal niemand verbazen. Vermeldenswaard is nog dat het vat speciale bier (weet niet meer van welke brouwer) sneller leeg was dan de wedstrijd lang was. Je kunt je voorstellen wat er gebeurde na het stoppen van de twee penalty’s.

Foto allerlei

Op de zondagochtend ging ieder zijn eigen weg, sommige hebben nog gedoken een aantal ging naar huis, moe maar voldaan.

 

Ik heb met volle teugen genoten, en durf te stellen dat ik niet de enigste ben geweest.

Nogmaals iedereen die hier zijn energie in heeft gestoken, zowel organisatorisch en als deelnemer voor het welslagen ervan hartstikke bedankt.

Harrie

‘Wat ik onder water zie? Dood en verderf.’

Voor jullie gelezen in TROUW.

Bronvermelding Trouw ‘Wat ik onder water zie? Dood en verderf.’

Sandra Bats − 09/06/14, 20:26

dos 1© Dos Winkel.

Overbevissing, vervuiling en verzuring. Onze oceanen zijn ernstig in gevaar, zegt onderwaterfotograaf Dos Winkel. Al meer dan dertig jaar duikt hij overal ter wereld. En ziet hij ecosystemen veranderen.

© Dos Winkel.

Het bladzeedraakje

 

dos 2© TR Beeld.

Dos Winkel

Middenin een verhaal over schadelijke dioxines in gekweekte zalm, kijkt Dos Winkel ineens verschrikt op. “Vergeef me, er gaat daar iets niet goed! Volgens mij heeft hij een herseninfarct.” Onder zijn huis, gebouwd op hoge palen, ligt een immense vijver. Een vijftien jaar oude goudwinde spartelt in het water. De enorme vis ligt op zijn zij en hapt naar lucht. Winkel rent de tuin in en zit even later op zijn knieën in het riet. “Die moet ik opgeven, hij is al stervende.”

Duikinstructie
Zijn passie voor de onderwaterwereld, is een toevalligheid. Winkel, van origine orthopedisch fysiotherapeut, was op Aruba voor een seminar. Daar kreeg hij vijf minuten duikinstructie. Drie kwartier lang zweefde hij in het water en was verkocht. De zeewereld kent prachtige wezens, die Winkel in dertig jaar bijna allemaal heeft vastgelegd op camera. Het oog van een papegaaivis, een zeldzame doorzichtige garnaal tussen bubbelkoraal, parende mandarijnvisjes die met hun buikjes tegen elkaar wrijven. Inmiddels heeft Winkel bijna 4500 keer gedoken.

Een van zijn favoriete dieren is het bladzeedraakje, een soort zeepaardje met bladvormige aanhangsels aan zijn lichaam waarmee hij zich camoufleert tussen wiervelden. “Een wondertje, uiterst zeldzaam.” Winkel trof hem aan bij Kangaroo Island, aan de zuidkust van Australië. De kunst is om het vertrouwen van de dieren te winnen, omdat de macrofoto’s van Winkel vaak op één tot twee centimeter afstand zijn gemaakt. En dat kost tijd. “Drie weken lang was ik bezig het dier te laten wennen aan mijn lens. Vaak draaien ze hun kopje weg of verstoppen ze zich in het wier.”

Hoewel de verhalen en foto’s prachtig zijn, is Winkel minder positief over de toekomst van de onderwaterwereld. In dertig jaar tijd heeft hij de situatie alleen maar zien verslechteren. De Seychellen, een eilandenarchipel ten noorden van Madagaskar, was ooit een van de mooiste onderwatergebieden. “Eind vorig jaar zou ik er twee weken naartoe gaan. Na vijf keer duiken, besloot ik te stoppen. Depressief werd ik ervan: overal was het koraal afgestorven. De zeebodem lag bezaaid met lijken van dieren die door visserij waren doodgegaan en als bijvangst dood overboord waren gegooid. Schilpadden, dolfijnen, zeevogels. De meeste roofvissen waren allang verdwenen. Dood en verderf, dat is wat ik zag.”

Criminele beerput
Winkel heeft in de meest uiteenlopende ecosystemen gedoken. Van mangrovebossen tot regenwouden en van tropische koraalriffen tot ijskoude wateren en hoge bergmeren. Negen jaar geleden verkocht hij zijn International Academy of Orthopaedic Medicine, een opleidingsprogramma waarvan hij dertig jaar president was. Toen begon hij zijn strijd tegen zaken die oceaan bedreigen. Hij richtte de Sea First Foundation op. “Ik viel in de grootste, diepste, meest misselijkmakende en criminele beerput, waarvan ik het bestaan nooit had vermoed.”

Winkel heeft de pijnlijke feiten op een rij. “De oceanen hebben te maken met een opeenstapeling van problemen. Verzuring en opwarming bedreigen vissoorten en koralen. Er ligt inmiddels 22 miljoen kilometer aan vislijn in zee om kabeljauw, tonijn en zwaardvis binnen te halen. Megatrawlers vangen gigantische hoeveelheden vis en boomkorvissers schrapen met zware netten de zeebodem af. Juist die netten zorgen voor enorme bijvangsten. Naar schatting is dat wereldwijd zo’n veertig miljard kilo zeedieren per jaar. Het levert geen geld op en alles wordt dood overboord gekieperd.”

Visquota
Sea First en andere ngo’s lobbyen daar al jaren tegen in Brussel. Het nieuwe Europese visserijakkoord moet een einde maken aan die extra vis die wordt binnengehaald. “Die bijvangst is hopelijk per 2016 verboden. De visquota op bijvoorbeeld tonijn en kabeljauw zijn bedoeld om de populatie van de vis te herstellen. De Europese wet bepaalt dat het quotum geen onderscheid meer maakt in soorten, maar de visser verplicht tot een bepaald aantal kilo vis. Is dat behaald, dan moet hij terug naar wal. Van de vissoorten in de Europese wateren is 88 procent overbevist en bijvangst maakt het alleen maar erger.”

dos4© Dos Winkel.

Als de fotograaf lesgeeft aan kinderen, zeggen ze vaak: ‘maar dan eten we toch gewoon geen vis meer?’ Als telg uit een vegetarische familie heeft hij het zelf nooit gemist op zijn bord. En volgens Winkel is dat de oplossing waar iedereen uiteindelijk aan moet geloven. ” Kinderen snappen het beter dan politici. “Moratoria op populaties, quota en keurmerken maken helaas te weinig verschil.”

dos5

© Dos Winkel. Koraalrif op Bonaire, voor het oude huis van Dos Winkel. Boven in 2000 en onder in 2012 op exact dezelfde plaats. Winkel: “Uiteraard zijn er mensen die orkaan Lenny de schuld geven, maar er komen hier al miljoenen jaren koralen voor. De koralen zijn zo verzwakt door vervuiling, verzuring en klimaatverandering dat ze nu veel minder weerstand hebben”.

Winkel wil iedereen vertellen wat hij onder water meemaakt. De oceaanbeschermer maakte vele documentaires en boeken. Het ‘Alfabet van de Zee’, speciaal voor kinderen, is zijn laatste werk.

In de dertig jaar dat hij duikt heeft hij de zeeën ‘ongelooflijk’ zien verslechteren. “Fyto-plankton is verantwoordelijk voor zeventig procent van alle zuurstofproductie maar kan de enorm toegenomen hoeveelheid CO2 niet meer opnemen. Ik zie het zelf, op veel plaatsen sterft het koraal en zwemmen er nog maar enkele visjes bij.”

Plastic, dioxines, PCB’s, radioactief materiaal, ze maken het ecosysteem kapot, zegt Winkel. “Het is niets van wat het ooit was. Voor veel consumenten is het een ver-van-mijn-bed-show. Zij zien immers niet wat zich in de zee en op de boten afspeelt. Maar het is in veel gevallen illegaal, dat kan ik je wel vertellen.”

 

Redden

Duiken is een heel veilige sport met een minimum aan ongevallen. Veiligheid staat immers hoog in het vaandel bij alle opleidingen. Toch moeten we er rekening mee houden, dat er iets kan gebeuren. Op het moment dat dat zo is, kun jij dan optimaal handelen om jouw buddy te redden? Dit is de aanhef van de NOB voor de module redden.

Wij oefenen ieder jaar weer de kneepjes van het vak, vaak denk je ik weet het wel. Maar met de neus op de feiten gedrukt worden ervaar je dat dit toch vaker niet zo is. Daarom is het belangrijk om regelmatig te oefenen. Ook voor de leden in opleiding is dit een must om door te kunnen gaan voor je 3* brevet.

29 juni was het weer zo ver, gepakt en gezakt met 24 leden naar Thorn, cases bedacht tent gebouwd catering voorbereid en gehoopt op goed weer. Na de briefing aan de slag, iedereen kwam aan zijn trekken en kon herhalen of nieuwe vaardigheden opdoen. Ondanks het slechte weer was het weer als vanouds gezellig maar vooral ook weer leerzaam. Alle leden die hier hun schouders onder gezet hebben petje af. Ik vond het een zeer geslaagde dag, Harrie

Fotopresentatie

 

Clubduik La Gombe

Zondag 4 Mei stond de module “duikleider” van Jos op het programma.

Het was een ware invasie van M.O.C. in La Gombe. Niet alleen een grote groep duikers, maar ook een aantal niet duikende dames en heren waren op deze zonnige dag aanwezig.

Na een perfecte briefing gaat iedereen met zijn buddy het water in.

Anja heeft de leiding over twee heren, Henk doet met Peter de skill boei oplaten en ikzelf duik voor de eerste keer met Ralf, onze Ralf nieuw in de club is bezig met zijn 1* brevet en Tessa……zou ze durven te springen. Stefan staat er klaar voor, om Jos te beoordelen maar ook om Tessa een handje te helpen het water in te duwen. Terwijl de zon heerlijk schijnt springt Tessa meteen en na een tijdje zien we de boei van Henk mooi strak boven komen.

Na ongeveer 45 minuten komt iedereen weer veilig boven. Ook ik met Ralf, klein minpuntje is Ralf krijgt het nooit koud en volgens mij heeft hij kieuwen.

Bij het bestijgen van de trap naar boven komt ons al een heerlijke geur tegemoet dus maar snel omkleden.

Na een heerlijke duik ploffen we met z’n allen neer. Dré en Ad zorgen perfect voor ons. Samen maken ze een heerlijke hamburger voor ieder van ons. Ze doen het zo goed dat wij er serieus over denken om Ad zijn duikuitrusting af te nemen en Dré te laten zakken voor Reanimatie.

Met een rondje van Jos proosten wij op het behalen van zijn module.

Na afloop zijn we nog met een aantal naar Sprimont gegaan voor een heerlijk biefstukje.

Terugkijkend was dit weer een TOP dag. Dit alles maakt duiken bij M.O.C. geweldig.

Thx. allen.

Groetjes Monique.

Helaas websiteproblemen

Geachte bezoeker,

Van diverse kanten krijgt het webteam klachten over het niet goed functioneren van de MOC website. Dit kunnen en willen wij niet zomaar laten gebeuren en gaan de site grondig reviseren. Dit kan betekenen dat de eerstkomende dagen de site niet naar behoren werkt. Er is ons alles aan gelegen deze pijn zo kort mogelijk te houden.

radarHet webteam.

Douwe Chantal Harrie

Indoorduikcentrum voor Beringen

Vanaf 2016 kun je in het Belgische Beringen tussen de tropische vissen duiken. De plaats krijgt het grootste indoorduikcentrum van Europa, aldus HLN.be. Ingezonden door Oscar Ildiz.

Untitled-2Klik op de foto voor het volledige bericht.